De Belastingdienst hanteert ietwat andere normen dan de RDW om te bepalen of een voertuig al dan niet een camper is, terwijl de RDW dat doorgaans op basis van de alom geldende Europese regels doet. Dat gaat dan om de eisen die aan de inrichting worden gesteld en die zijn vaak bij kleine campervans nogal eens een discussiepunt. Althans, voor de ambtenaren van de fiscus. Vanaf 1 januari 2027 is het klaar daarmee en wordt de definitie van de RDW leidend, waardoor ook dat extra formuliertje niet meer nodig is. Is het volgens het voertuigregister van de RDW een camper, dan wordt dat automatisch ook zo bij de Belastingdienst doorgevoerd en is vanaf moment één het halftarief voor de motorrijtuigenbelasting van toepassing.

De RDW geeft een camper de voertuigcode M1 (motorvoertuig op 4 of meer wielen voor personenvervoer, met maximaal 9 zitplaatsen inclusief de bestuurder) én de carrosseriecode SA als aanduiding voor een ‘kampeerwagen’ mee. ‘M1/SA’ in het kentekenregister betekent vanaf 1 januari dus automatisch ook halftarief voor de wegenbelasting. Oudere campers kunnen nog wel eens de code N1 voor bedrijfswagen of bestelauto hebben, maar geen zorgen daarover, want de registratie als camper bij de Belastingdienst blijft gewoon staan. Nu kan de fiscus nog maximaal 8 weken de tijd nemen om jouw formuliertje te beoordelen (en dan nog eens om extra bewijs met bijvoorbeeld fotomateriaal vragen), terwijl jij in de tussentijd gewoon het volle pond voor de MRB moet betalen. En dat krijg je voor die periode ook niet terug. Goede zaak dus dat er een einde komt aan deze praktijken.